Lovely Blog Readers. I have invited my sister Agnès Schlüter –  www.destenenoponspad.eu –  to have her writing published in this blog. It is written in Dutch. I have some Dutch followers so that’s why I think it is ok to do this. Next time there will be a (hopefully) intriguing piece by an English writing person! Here we go, hier gaan we dan:

Langzaam loopt ze door het veld. Ze is moe. Haar lijf wil niet meer doen wat ze gewoon was te doen.  Zachtjes zingt ze voor zich uit. Ze zingt over hoe moe ze is, om kracht voor haar mensen. Hoe het zal gaan, wie haar opwachten, daar waar ze heen gaat.  Haar woorden gaan over in zacht neuriën, in huilen en lachen bij alle herinneringen. Ze neemt afscheid van haar leven.

Als haar tijd is aangebroken geeft zij zich aan de Aarde, haar Moeder, haar Alles. Niets hoeft ze meer dan alleen maar te weten dat het doorgaat. Na drie dagen gaat ze mee op een windvlaag die haar optilt en haar alles doet vergeten tot ze zo is uitgerust dat ze verder kan gaan.

Ik zit op een grote steen midden in een steencirkel in de Flevopolder. Ik zit daar en hoor hoe de vogels zingen. Hun gesprek echoot in mijn hoofd en brengt mij naar een andere plaats, door tijd en ruimte heen. Ik ben opeens anders. Iemand anders.

Ik ben verbonden met een vrouw uit oude tijd. Ik weet hoe deze vrouw zich verbonden voelt met haar mensen en met het land. Ik zie door de ogen van deze vrouw haar handen, haar benen en de grove lap die haar omhult, de pot die zij op het open vuur zet. Zo snel als ik daar in die oude tijd was kom ik ook weer terug, gedragen door het vogelgezang.

Vanaf die dag heb ik nog sterker de behoefte om woorden te vinden die het andere verhaal vertellen.  Het verhaal van vóór het woestijnvolk verhaal dat de meeste mensen kennen. Het verhaal van mijn diepste wortels, van mijn stammoeder, van mijn land.

Ik neem mij voor nog beter naar het ruisen van mijn hart te luisteren, naar de fluisteringen die daarin verborgen liggen. Zo hoor ik dat ik theologie ga studeren om de taal van het woestijnvolk te leren begrijpen en in die leerweg wordt mijn keuze om priesteres te zijn bevestigd. Godin is mijn  Moeder, mijn Alles.

– Agnès Schlüter
Enkhuizen, The Netherlands
www.destenenoponspad.nl